Recensie: Focus (2014)
17 juni 2015
0

Nicky (Will Smith) is een meester op het gebied van misleiding, die een relatie krijgt met de nieuwbakken oplichtster Jess (Margot Robbie). Terwijl hij haar de fijne kneepjes van het vak leert, ziet hij in haar een risico en verbreekt de relatie. Drie jaar later duikt zijn voormalige vlam, nu een volleerde femme fatale, op in Buenos Aires, tijdens een lucratieve autorace. Nicky speelt een levensgevaarlijk spel, zij gooit al zijn plannen in de war en raakt de doortrapte oplichter volledig van de wijs.

Tot dusver het verhaal in het kort. Glenn Ficarra en John Requa nemen de regie en het scenario op zich in deze nieuwe film over vingervlugge oplichtingspraktijken met Will Smith (bekend van o.a. ‘Men in Black’ en ‘The Pursuit of Happyness’), en Margot Robbie (bij velen waarschijnlijk bekend als Naomi van ‘The Wolf of Wallstreet’). Het is alweer een tijd gelden dat dit duo een actievolle, crime-achtige film regisseerde, hun laatste twee films (‘Bad Santa’ en ‘I Love You Phillip Morris’) waren beide komisch getinte films met gemiddelde waarderingen.

Maar goed, de film dus. Allereerst wil ik zeggen dat het eerste wat opvalt aan de film, het tempo van de film is. Voordat we het doorhadden zaten we al op het middenstuk van de film. In het eerste gedeelte van de film krijgen we een introductie van de 2 hoofdpersonages en hoe ze tegen het lijf hebben gelopen. Nicky (Will Smith) leert Jess (Margot Robbie) kennen aan een bar van een hotel. Nicky is heer en meester in zijn vak, en Jess is een beetje het groentje. Ze beschikt echter over veel zelf kennis en is besluitvaardig dat ze graag, net als Nicky, een meester in oplichten wil worden.

Na deze kennismaking geeft Nicky in het kort een spoedcursus oplichting, bankpassen, horloges en juwelen worden van mensen ontdaan. Nicky wil echter niet van doen hebben met dit groentje en gelooft niet écht in Jess. Wanneer Jess echter Nicky achterna reist naar New Orleans, besluit Nicky, Jess een kans te geven. Al snel komt ze erachter dat er een grote organisatie specialisten achter Nicky zit. Terwijl Jess zich bewijst raakt Nicky (hoe kan het ook anders) al snel verliefd op Jess.

Uiteindelijk komt er natuurlijk een moment in de film dat het mis gaat. Nicky verbreekt het contact met Jess. Jaren later treffen ze elkaar weer. Jess is echter samen met het geplande slachtoffer (Rodrigo Santoro) van Nicky’s komende grote operatie. Al snel slaat de film over naar kijk in de blik van Nicky. Enerzijds is hij nog steeds verliefd op Jess, anderzijds kan het goed zijn dat ze een spelletje speelt.

En daar ligt juist de kern van de film. De onwetendheid van de personages zorgt ervoor dat de film ietwat onduidelijk overkomt. Enerzijds krijgen we genoeg informatie om Nicky over te laten komen als een gladde jongen, maar aan de andere kant is het onduidelijk of Nicky veranderd is na de jaren nadat hij gestopt is, ook zijn zijn gevoelens naar Jess toe onduidelijk. Het lijkt wel op de makers van de film, de film in meerdere delen wouden knippen en niet genoeg tijd hadden om de film uit te leggen, terwijl het tegendeel waar is. De film voelt het tweede gedeelte stukken langzamer aan dan het eerste deel. Het tweede gedeelte van de film wordt voornamelijk verspild aan het luchtige gedeelte van de film. Er moeten komische grappen gemaakt worden, maar deze komen niet tot hun recht met de sfeer van de film. De onduidelijkheden komen helemaal tot hun hoogtepunt wanneer een relatief onbekend personage in aanraking komt met Nicky. Ik kan niet zonder spoilers vertellen wat er precies gebeurd in de film, en met dit personage. Maar de informatie waarmee je de bioscoop zaal verlaat had eigenlijk al eerder in het verhaal vertelt mogen worden.

Het camerawerk is deze film is bijzonder mooi, maar dit komt ook zeker door de mooie, luxe locaties waar Nicky en Jess hun tijd doorbrengen. (Misschien leuk voor de editors onder ons, deze film is volledig gemonteerd met Final Cut Pro, Apple heeft een kijkje achter de schermen klaar gezet voor deze film). De film heeft een lading frisse, hippe muziek en voelt kleurrijk aan. Verder is de on-screen chemie tussen Will Smith en Margot Robbie goed aanwezig.

De komische noot moet in deze film de boventoon voeren, maar helaas komt dit aspect vaak niet goed uit de verf. Verder wordt er in het geheel misschien wel te veel tijd verspild aan de romantiek tussen de personages en niet de combinatie van misdaad en drama. Verder is het jammer dat de kijker met zoveel vragen blijft zitten tijdens, en na de film. De plotwendingen volgen elkaar in rap tempo op, waardoor het moeilijk is om te begrijpen wat de situatie in de film is. Bovendien is het jammer dat het personage van Nicky uitgebeeld wordt als een emotieloos persoon, terwijl de relatie tussen Nicky en Jess meer spanning en drama in het verhaal had kunnen brengen.

De film voelt echter wel fris aan, en doet zich vooral voor als popcornvermaak. En daar zie ik de film ook voor aan. Dit is een prima film om te kijken op een druilige zondagmiddag, of gewoon met je familie of vrienden op de bank. Het geheel voelt luchtig aan en is geen zware zit. Echter had de tijd van de film wel wat korter mogen zijn, of hadden ze meer informatie in de tijdsduur van de film kunnen stoppen.

Al met al, een film die het moet hebben van zijn lage instapdrempel en Will Smith / Margot Robbie.

Titel:                    Focus
Jaar:                     2015
Regisseur:           Glenn Ficarra, John Requa
Cast:                    Will Smith, Margot Robbie, Rodrigo Santoro e.a.
Geschreven op: 10 april 2015

Waardering:       7,0 / 10 (IMDB: 6,7 met 36.470 stemmen) 7

Leuk artikel? Delen is gratis...
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Tumblr
Tumblr
Share on Reddit
Reddit